X
تبلیغات
معجزه دات کام
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره





خداى تعالى پیامبران و اوصیاى ایشان (ع) را با معجزاتى که دیگر افراد بشر از آوردن نظیر آنها عاجزند، یارى کرده است تا گواه راستین بر درستى خیر و هدایتى باشد که از طرف خدا براى مردم آورده‏اند، که اگر این یارى خدا نبود، آنان در انجام رسالت خود سست مى‏شدند و کسى گفته‏هاى آنان را تصدیق نمى‏کرد.



امام باقرعلیه السلام فرمودند:هرگاه ازامرما(احادیث ما)چیزی شنیدی وقلب توآن راپذیرفت

خداوندراسپاس وستایش کن،واگرقلب توآن راانکارکردآن رابه خودمااهل بیت واگذار

(بگوخودآنهامی دانند)ومگوچطوراین حدیث صادرشد؟چطوربوده؟وچگونه است؟زیرااین رد

کلام ما می باشدوبخداقسم شرک ورزیدن به خداوندبزرگ است!






آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی

سايت مراجع تقليد

 آيت الله سيد علي خامنه اي (مد ظله العالي)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله جواد تبريزي (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله نوري همداني (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله  سید صادق شیرازی (مد ظله العالي)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله لطف الله صافي (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله ناصر مکارم شيرازي (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله سيد علي سيستاني (مد ظله العالي)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله وحيد خراساني (مد ظله العالي ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله جوادي آملي (مد ظله العالي ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله جعفر سبحاني (مد ظله العالي)

جهت دريافت كد لوگوي مراجع كليك كنيد
امام صادق(ع)فرمودند:چهار چیز را موجب عاقبت به خیری و پربرکت شدن عمر دانسته‌اند...

امام جعفر صادق علیه السلام در نامه‌ای به برخی دوستانشان چهار چیز را موجب عاقبت به خیری و پربرکت شدن عمر دانسته‌اند.
مشرق- امام حسن عسکری علیه السّلام از پدرانش علیهم السّلام روایت می‌کند که امام جعفر صادق علیه السّلام به مردی نوشتند: اگر می خواهی کارهایت به نیکی انجام گیرد و پایان عمر و زندگی‌ات خیر باشد؛

1-تا هنگام مرگ، حق خدا را مراعات کن


2-نعمت های خداوند را، در راه معصیت خرج نکن

3-به بردباری و حلم خداوند، مغرور نباش،

4-و به آن که یاد ما می‌کند یا مدعی مودت و دوستی ما می‌شود، نیکی نما، لازم نیست بدانی او راست می گوید یا دروغ، تو طبق نیت خود کار کن و او را به دروغش واگذار.


متن حدیث:

عن محمد بن القاسم، عن أحمد بن الحسن الحسيني، عن أبي محمد العسكري، عن آبائه عليهم السلام، قال: " كتب الصادق عليه السلام إلى بعض الناس: ان أردت أن يختم بخير عملك، حتى تقبض وانت في أفضل الاعمال، فعظم لله حقه ان [ لا ] تبذل نعماءه في معاصيه، وان تغتر بحلمه عنك، واكرم كل من وجدته يذكرنا أو ينتحل مودتنا، ثم ليس عليك صادقا كان أو كاذبا، انما عليك نيتك وعليه كذبه "

«مستدرک الوسائل، جلد 12، صفحه 142»


ده خصلت

امام صادق عليه السلام:

خداى تبارك وتعالى رسول خدا صلى الله عليه و آله را به مكارم اخلاق مخصوص گردانيد. پس شما نيز خود را بيازماييد،

اگر اين صفت ها در شما بود خداى عزوجل را سپاس گوييد و از او اين مكارم را بيشتر بخواهيد.

سپس آن ده خصلت را برشمردند


 يقين، قناعت، صبر، شكر، بردبارى، خوش اخلاقى، سخاوت، غيرت، شجاعت و جوانمردى.


متن عربی:


«إنّ اللّه تَبارَكَ وَتَعالى خَصَّ رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله بِمَكارِمِ الأخلاقِ ، فَامتَحِنوا أنفُسَكُم فَإن كانَت فيكُم فَاحمَدوا اللّه عَزَّوَجَلَّ وَارغَبوا إلَيهِ فى الزِّيادَةِ مِنها ـ فَذَكَرَها عَشرَةً ـ اليَقينُ ، والقَناعَةُ ، والصَّبرُ ، والشُّكرُ ، والحِلمُ ، وحُسنُ الخُلقِ ، والسَّخاءُ ، والغَيرَةُ ، والشَّجاعَةُ ، والمُروءَةُ»


بهشت


رسول اكرم صلى الله عليه و آله:من براى كسى كه بگومگو را رها كند، هر چند حق با او باشد و براى كسى كه دروغ گفتن را اگر چه به شوخى باشد، ترك گويد و براى كسى كه اخلاقش را نيكو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم.


«اَنا زَعيمٌ بِبَيتٍ فى رَبَضِ الجَنَّةِ وَ بَيتٍ فى وَسَطِ الجَنَّةِ وَ بَيتٍ فَى اَعلَى الجَنَّةِ، لِمَن تَرَكَ المِراءَ وَ اِن كانَ مُحِقّـا وَ لِمَن تَرَكَ الكِذبَ وَ اِن كانَ هازِلاً وَ لِمَن حَسَّنَ خُلقَهُ»

نهج البلاغه، خطبه91

خصال، ص 144، ح 170












گناه چیست؟وعواقب کوچک شمردن گناه....

گناه و معصيت معلول و محصول تخلّف از فرامين و دستورهاى حضرت حق و انبيا و ائمه و اولياى الهى است.

گناه آتشى است كه با دست خود انسان بر خرمن فضايل و حسنات و حالات ملكوتى و احوالات ربّانيش مى ‏افتد.

گناه همچون خوره‏اى است كه از بر ريشه انسانيت مى ‏افتد و تا از پا انداختن درخت كرامت از پا نمى ‏نشيند.

انبيا و اوليا از هر نوع گناهى اعم از كبيره و صغيره مردم را نهى مى‏ كردند و به گناهان بزرگ وعده حتمى عذاب مى دادند.

گناهكار مسرف بر نفس است و خداوند مردم مسرف را دوست ندارد:

وَ لا تُسْرِفُوا إنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفينَ» «1»

و از اسراف [در خوردن وخرج كردن‏] بپرهيزيد كه قطعاً خدا اسراف كنندگان را دوست ندارد.

مسرف كه طبلى توخالى و اعمال و اخلاقش شيطانى و رفتار و اطوارش حيوانى است، از هدايت حق محروم و بى ‏بهره مى‏باشد.

إنَّ اللَّهَ لا يَهْدِى مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذّابٌ» «2»

زيرا خدا كسى را كه اسراف‏كار و بسيار دروغگوست، هدايت نمى‏كند.

بزرگان دين همچون شهيد ثانى و شيخ بهايى و امثال اين دو بزرگوار در كتب فقهى و دينى خود، بر اثر آيات و روايات، خطرات سنگين گناه را بازگو كرده و مردم را از كبيره و صغيره آن نهى كرده ‏اند.

اين مسائل وقتى است كه انسان پافشارى و اصرار و مداومت بر گناه نداشته باشد، ولى زمانى كه در عرصه مداومت بيفتد خطر همه جانبه مى ‏شود تا جايى كه در تمام روزنه‏ هاى رحمت به روى انسان بسته گشته و عذاب ابد براى آدمى مهيّا مى‏ گردد.

بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئةً وَ أحاطَتْ بِهِ خَطيئَتُهُ فَاولئِكَ أصْحابُ النّارِهُمْ فيها خالِدُونَ» «3»

[نه چنين است كه مى ‏گوييد] بلكه كسانى كه مرتكب گناه شدند وآثار گناه، سراسر وجودشان را فرا گرفت، آنان اهل آتشند و در آن جاودانه‏اند.

نجات براى كسانى است كه از گناه و اصرار و مداومت بر آن دست بردارند و به گفته قرآن مجيد وروايات به توبه حقيقى كه همان ترك گناه و تدارك و جبران كمبودهاى عبادتى گذشته است برخيزند.

وَالذَّينَ إذا فَعَلُوا فاحِشَةً أوْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ* اولئِكَ‏ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الأْنْهارُ خالِدينَ فيها وَ نِعْمَ أجْرُ الْعامِلينَ» «4»

و آنان كه چون كار زشتى مرتكب شوند يا بر خود ستم ورزند، خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند؛ و چه كسى جز خدا گناهان را مى ‏آمرزد؟

و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتكب شده‏اند، پا فشارى نمى ‏كنند؛* پاداش آنان آمرزشى است از سوى پروردگارشان، و بهشت‏هايى كه از زيرِ [درختانِ‏] آن نهرها جارى است، در آن جاودانه‏اند؛ و پاداش عمل كنندگان، نيكوست.

كوچك شمردن گناه‏...

گرچه گناهان به كبيره و صغيره، تقسيم شده است، ولى عدّه‏اى از محققان معتقدند، چون گناه مخالف با حضرت حق است، صغيره بودن آن معنا ندارد، پس هيچ گناهى را نسبت به ذات آن گناه نبايد صغيره دانست و اصولًا اعراض از

حضرت محبوب به وسيله گناه كوچك نيست.

قرآن مجيد دستور مى‏دهد از تمام گناهان چه ظاهرى و چه باطنى دورى كنيد:

وَ ذَرُوا ظاهِرَ الِاثْمِ وَ باطِنَهُ» «5»

گناه آشكار و پنهان را رها كنيد.

و در آيه ديگر مى‏فرمايد:

وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ» «6»

و به كارهاى زشت چه آشكار و چه پنهانش نزديك نشويد.

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد:

اجْتِنابُ السَّيِّئاتِ أوْلى مِنِ اكْتِسابِ الْحَسَناتِ. «7»

اجتناب از گناه بهتر از كسب حسنات است.

حضرت مولا على عليه السلام مى‏فرمايد:

عَجِبْتُ لِأقْوامٍ يَحْتَمُونَ الطَّعامَ مَخافَةَ الأْذى‏، كَيْفَ لَا يَحْتَمُونَ الذُّنُوبَ مَخافَةَ النّارِ. «8»

تعجب مى‏كنم از مردمى كه از ترس ناراحتى و مرض از غذا مى‏پرهيزند، چگونه از ترس عذاب از گناهان پروا ندارند.

رسول خدا صلى الله عليه و آله به عبداللّه بن مسعود سفارش فرمود:

إحْذَرْ سُكْرَ الْخَطيئَةِ، فَإنَّ لِلْخَطيئَةِ سُكْراً كَسُكْرِ الشَّرابِ بَلْ هِىَ أشَدُّ سُكْراً مِنْهُ، «9» يَقُولُ اللَّه تَعالى:

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لايَرْجِعُونَ» «10»

از مستى گناه اجتناب كن كه براى گناه همانند مستىِ شراب مستى است و بى‏خبرى، بلكه حالت بى‏خبرى و مستى كه معلول گناه است از حالت بى‏خبرى از شراب شديدتر است، خداى بزرگ مى‏فرمايد: كر و گنگ و كورند، پس ايشان به راه هدايت بازنمى‏گردند.

امام على عليه السلام مى‏فرمايد:

الذُّنُوبُ الداءٌ، وَ الدَّواءُ الاْسْتِغْفارُ، وَ الشِّفاءُ أنْ لاتَعُودَ. «11»

گناهان مرض است، استغفار دارو است و شفا به اين است كه به گناه بازنگردى.

كوچك شمردن گناه مرض بسيار خطرناكى است كه انسان را تا پرتگاه سقوط و هلاكت مى‏كشاند.

حضرت باقر عليه السلام مى‏فرمايد:

الذُّنُوبُ كُلُّها شَديدَةٌ، وَ أَشَدُّها ما نَبَتَ عَلَيْهِ اللَّحْمُ وَ الدَّمُ. «12»

تمام گناهان شديد و بزرگ است و شديدترين آنها گناهى است كه بر آن گوشت و خون برويد.

حضرت على عليه السلام مى‏فرمايد:

أعْظَمُ الذُّنُوبِ عِنْدَ اللَّهِ سُبْحانَهُ ذَنْبٌ صَغُرَ عِنْدَ صاحِبِهِ. «13»

بزرگترين گناهان نزد خداى سبحان، گناهى است كه به نظر كننده‏اش كوچك آيد.

و نيز آن حضرت مى‏فرمايد:

أشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهِ صاحِبُهُ. «41»

شديدترين گناهان آن است كه كننده‏اش آن را سبك بشمارد.

امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ أنْ يَطْلُبَ إلَيْهِ فِى الْجُرْمِ الْعَظيمِ، وَ يُبْغِضُ الْعَبْدَ أنْ يَسْتَخِفَّ بِالْجُرْمِ الْيَسيرِ. «15»

خداوند دوست دارد بنده‏اى را كه از او جهت جرم بزرگش طلب مغفرت كند و دشمن دارد عبدى را كه گناه مختصرش را كوچك شمارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله به ابن مسعود فرمود:

لا تُحَقِّرَنَّ ذَنْباً وَ لا تُصَغِّرَنَّهُ، وَ اجْتَنِبِ الْكَبائِرَ، فَإنَّ الْعَبْدَ إذا نَظَرَ يومَ القيامَةِ إلى ذُنُوبِهِ دَمَعَتْ عَيْناهُ قَيْحاً و دَماً. «16»

گناهى را حقير و كوچك مشمار و از كباير دورى گزين، به حقيقت كه وقتى عبد در قيامت به گناهانش بنگرد از دو چشمش از شدت ناراحتى چرك و خون سرازير گردد!

رسول خدا صلى الله عليه و آله به ابوذر مى‏فرمايد:

إنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَرى‏ ذَنْبَهُ كَأَنَّهُ تَحْتَ صَخْرَةً يَخافُ أنْ تَقَعَ عَلَيْهِ، وَ إنَّ الكافِرَ لَيَرى‏ ذَنْبَهُ كَأَنَّهُ ذُبابٌ مَرَّ عَلى أَنْفِهِ. «17»

هر آينه مؤمن گناهش را آن چنان مى‏بيند كه گويى زير تخته سنگى است، مى‏ترسد كه بر او فرود آيد. و كافر گناهش را چنان مى‏پندارد كه مگسى است بر بينى‏اش عبور مى‏كند.

حضرت مسيح عليه السلام به يارانش فرمود:

إنَّ صِغارَ الذُّنُوبِ وَ مُحَقَّراتِها مِنْ مَكائِدِ إبْليسَ، يُحَقِّرُها لَكُمْ وَ يُصَغِّرُها فى أعْيُنِكُمْ فَتَجْتَمِعُ وَ تَكْثُرُ فَتُحيطُ بِكُمْ. «18»

به حقيقت كه گناهان كوچك و حقير از خدعه‏هاى ابليس است، آنها را در نظر شما خوار و كوچك مى‏كند، پس بدين صورت بارى سنگين از گناهان جمع مى‏شود و زياد مى‏گردد تا جايى كه تمام جوانب وجود شما را مى‏گيرد و درهاى رحمت الهى را به روى شما مى‏بندد.

امام رضا عليه السلام مى‏فرمايد:

الصَّغائِر مِنَ الذُّنُوبِ طُرُقٌ إلَى الْكبائِرِ، وَ مَنْ لَمْ يَخَفِ اللَّهَ فِى الْقَليلِ لَمْ يَخَفْهُ فِى الْكَثيرِ. «19»

گناهان كوچك راهى به سوى گناهان بزرگ است و كسى كه خدا را در گناهان كم نترسد در گناهان بزرگ نمى‏ترسد.

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد:

أشَّدُّ الذُّنُوبِ عِنْدَ اللَّهِ سُبْحانَهُ ذَنْبٌ اسْتَهانَ بِهِ راكِبُهُ. «20»

سخت‏ترين گناهان در پيشگاه حق، گناهى است كه انجام دهنده‏اش آن را سبك بشمارد.

 

منابع مقاله:

کتاب : تفسير و شرح صحيفه سجاديه جلد ششم

نوشته: حضرت آیت الله حسین انصاریان

پی نوشت ها:

(1)- أنعام (6): 141.

(2)- غافر (40): 28.

(3)- بقره (2) 81.

(4)- آل عمران (3)، 135- 136.

(5)- أنعام (6): 120.

(6)- أنعام (6): 151.

(7)- غرر الحكم: 185، حديث 3514.

(8)- بحار الأنوار: 75/ 41، باب 16، حديث 26؛ تحف العقول: 204.

(11)- بحار الأنوار: 74/ 104، باب 5، حديث 1؛ مكارم الأخلاق: 453.

(10)- بقره (2): 18.

(11)- غرر الحكم: 194، حديث 3778؛ عيون الحكم و المواعظ: 56.

(12)- الكافى: 2/ 270، حديث 7؛ بحار الأنوار: 70/ 317، باب 137، حديث 5.

(13)- غرر الحكم: 187، حديث 3571؛ مستدرك الوسائل: 11/ 349، باب 43، ذيل حديث 13224.

(14)- نهج البلاغه: حكمت 477؛ وسائل الشيعة: 15/ 312، باب 43، حديث 20609.

(15)- بحار الأنوار: 70/ 359، باب 137، حديث 80؛ الكافى: 2/ 427، حديث 6.

(16)- بحار الأنوار: 74/ 103، باب 5، حديث 1؛ مستدرك الوسائل: 11/ 350، باب 43، حديث 13226؛ مكارم الأخلاق: 452.

(17)- بحار الأنوار: 74/ 79، باب 4، حديث 3؛ مستدرك الوسائل: 11/ 329، باب 40، حديث 13175؛ الامالى، شيخ طوسى: 527، ذيل حديث 1162.

(18)- بحار الانوار: 75/ 307، باب 25، حديث 1؛ مستدرك الوسائل: 11/ 350، باب 43، حديث 13228؛ تحف العقول: 392.

(19)- بحار الأنوار: 70/ 353، باب 137، حديث 55؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام: 2/ 180، باب 44، حديث 4.

(20)- غرر الحكم: 187، حديث 3570؛ مستدرك الوسائل: 11/ 349، باب 43، حديث 13244.










                  انواع گناه زبان براساس روایات واحادیث..

 

۱-آرزو وابرازآن(منظوربه حق خودقانع نبودن وهمیشه دراین فکربودن که کاش من مانندفلانی بودم وعمرراتلف کردن دراه حسرت دیگران راخوردن و...)

 

۲-آزاراهل ایمان(اذیت وتحقیروتهمت مردوزن مومن مخصوصااگربه خاطرایمانشان باشدبدون اینکه کاری کرده باشند...)

 

۳-آمین گویی پس ازدعاونفرین(آمین به معنای موافقت قلب وزبان است فکرمیکنم سرعت به استجابت میبخشدوممکن است برآورده شدن آن دعابه نفع شخص نباشدوبازتاب خوبی درزندگی انسان نگذاردپس بهتراست دعاکنیم ولی اِسرارنکنیم .وحتما میدانیدنفرین بازگشت به سوی گوینده اش داردطبق احادیث نفرین روزی به سرخودآن نفرین کننده می آید...)

 

۴-ادّعانمایی(مدعی چیزی باشیم که نیستیم ویانداریم چه دراخلاق چه دراموال.حضرت علی"ع"فرمودند:هلاک شدهرکس که ادعانمودوبیچاره گشت هرکس که افترا"تهمت"بست.)

 

۵-استهزاءوتمسخر(تمسخرکننده دیگران درون حقیری داردواصولابرای سرپوش گذاشتن برحقارتهایش دست به چنین کاری میزند.استهزاوتمسخرپیامبران الهی وامامان وقرآن واولیاءخدامطلقاًممنوع بوده وموجب کفروارتدادمیشوداگربه مواردنام برده شده شک کردیدبسیارتحقیق کنیدواگرقدرت درک آن رانداشتیدبه خداواگذارکنیدملعبه وریشخندنکنید.رسول خدا"ص"فرمودند:برای استهزاءکننده مردمان درقیامت دری ازبهشت بازمیشودکه میگوید:پیش بیاپس اوباغم وغصّه به سوی آن میرود،زمانی که نزدیک میشودبسته میشود،آنگاه دری دیگرگشوده میشودومیگویدپیش بیاپس وی باغم وغصّه های خودمی آید،زمانی که میرسدبسته میشودوهمچنین اینکارادامه پیدامیکند تاجایی که اودیگرخسته میشودونمی آید!!)

 

۶-اظهارفقروناداری(اظهارفقرفقط درپیشگاه خداوندبایدبا شدبغیرازآن باعث حقیرشدن بازگوکننده میشود.واظهارفقردروغ باشدکه ادّعانمایی حساب میشود.اظهارفقردروغ شامل کسانی میشودکه آنقدرکه میگویندهم فقیرنیستندواین دسته ازافراد طبق احادیث آخرالزمان تعدادشان زیادمیشود،بنده فکرمیکنم دچارمرض های آخرالزمانی که همان طمع وقانع نبودن به حق خوداست مبتلا هستند!)

 

۷-اظهارنظرنادرست درمسائل دینی(این روزهاازاین قضایا زیادشده که برخلاف قرآن وبه خواست نفس خودوبدون داشتن آگاهی میگوینداین حلال است ویاآن حرام است یااین نیازی نیست ومتاسفانه حتی اگریک نفربااین حرفها گمراه شودطبق احادیث فرشتگان آسمان وزمین اورالعن میکنند!)

 

۸-ابرازنظردرکارمردمان(متاسفانه این صفت منفی که مردوزن خودرادراین امرمحقّ میدانندبدون اینکه کسی ازآنهابخواهدنظرمیدهندوکاردیگران راتفسیرمیکنندمخصوصا درمهمانی هاودورهم نشینی ها...تازه اسم این مهمانی های پرغیبت و...راصله رحم میگذارند،یکی بایدازاینهابپرسدکه شمایی که کلمه صله رحم رابکارمیبریدمعنای آن رامیدانید؟؟)

 

۹-اعانت برقتل مومن(هرنوع همکاری هرچنداندک باشد.امام صادق"ع"فرمودند:هرکس درقتل مومنی به اندازه نیمه ای ازیک کلمه کمک کند،خداوندرادرحالی ملاقات می نمایدکه درمیان دوچشمانش نوشته شده است"این شخص ازرحمت خداوندناامیداست")

 

۱۰-افشاگری(بازگوکردن سرّدیگران.پیامبر"ص"فرمودند:به راستی یکی ازمواردخیانت بازگویی سرّ برادراست.شک نکنیدبه اینکه کسی که سرّدیگران راپیش شمامیگویدروزی سرّشمارابه کس دیگری میگویدچون نام عمومی تراین افراد دهن لق است.)

                                    *****       *****      *****

 

۱۱-اُف گویی به پدرومادر(به لحاظ ریشه لغوی یعنی بیزارم وتوهین به پدرومادرمحسوب میشود...)

 

۱۲-انتقادعلنی(حضرت علی"ع"فرمودند:نصیحت کردن تودرمیان همگان،به تحقیرشخصیت نصیحت شونده منتهی میشود!)

 

۱۳-اهانت وتحقیر(پیامبر"ص"فرمودند:ذلیل ترین مردمان کسی است که به مردم اهانت کند!وامام صادق"ع"فرمودند:هیچ مومن فقیری راتحقیرنکنید،به درستی که هرکس مومن تهیدستی راتحقیرنموده وکوچکش کند،خداونداوراتحقیرمیکندوهمواره موردخشم وغضب خداوندخواهدبود،تاازتحقیرکردن بیرون برود،یاتوبه کند!)

 

۱۴-بازگویی خیر(بازگویی خیراگرمنتهی به ثواب بودخودثواب شمرده میشود،ولی اگربرای ریاوتظاهروامثال این بودکه کارخیرراهم فاسدمیکند.خداونددرسوره بقره"۲۶۴" می فرماید:ای کسانی که ایمان آورده اید!صدقه های خودرابامنّت نهادن وآزاررسانی،باطل وبی اثرنکنیدمانندکسی که مال خودراازروی ریاانفاق کند...)

 

۱۵-بازگویی تمام شنیده ها(این مسئله صورتی عادی به خودگرفته واصلاکسی آنراگناه به حساب نمی آورد!خودم هم بعدازخواندن این مطلب بودکه فهمیدم ماچقدرمسئولیم درقبال کلماتی که به راحتی به زبان می آوریم وشنیده ها مون روراحت برای هم بیان میکنیم.دراحادیث داریم:درگناه مردهمین بس که هرچه بشنودبگوید...)

 

۱۶-بدزبانی وپرخاش(بدزبانی ریشه درتربیت غلط وخانواده داردواحادیث زیادی درموردچهره برزخی مردوزن تندخووبدزبان وفحاش وجوددارد،درآرشیوموضوعی من نیزروی"چهره برزخی وواقعی انسان مردوزن بداخلاق"کلیک کنیدیکی ازاین روایات نوشته شده)

 

۱۷-بریدن کلام دیگران(پیامبر"ص"فرمودند:هرآن کس که کلام برادرمومنش راقطع نمایدچنین است که به صورتش آسیب واردکرده است!)

 

۱۸-بلندسخن گفتن(درسوره لقمان"۱۹"خداوندمیفرمایند:درراوروشت،معتدل باش وصدایت راپایین بیاورکه بدترین صداها،صدای خران است!)

 

۱۹-تعبیرخواب(تعبیرخواب تخصص وعلم میخواهدوخواب یک رابطه الهیست ویکی ازاسرارهست وخیلی وقتهاخداوندبه وسیله ی خواب خیلی ازچیزها رابه مامیفهماندوباتعابیرغلط فکرخواب بیننده راازهدف الهی منحرف میکنیم!)

 

۲۰-غناوآواز(به فرموده امام صادق"ع"غناازمواردی است که وعده ی آتش وجهنم درموردآن ازطرف خداوندقطعی وغیرقابل شک وشبه است!)

                             *****      *****      *****

۲۱-به رخ کشیدن گناه یاعیب کسی وسرزنش نمودن وی"تعییر"(امام صادق(ع)فرمودند:هرکس،مومنی راسرزنش به گناه کند،خداونداوراهم دردنیاوهم درآخرت چنین خواهدفرمود.هرانسانی ممکن است مرتکب خطاشودسرزنش خطاکننده راوقیح میکندوراه توبه رامیبنددوطبق احادث به سرسرزنش کننده می آید!)

 

۲۲-تهدید(تهدیدوترساندن مومن ومظلوم گناهی سنگین تربحساب می آید)

 

۲۳-چاپلوسی(پیامبر(ص)فرمودند:هرگاه برادرت راپیش رویش وصف وتعریف نمایی،چنان است که برگلویش خنجرنهاده ای!وامیرالمومنین علی(ع) فرمودند:چاپلوسی ازاخلاق اهل ایمان نیست!)

 

۲۴-خودستایی(همان تعریف ازخوداست .دراحادیث ازآن کشنده ی نفس نام برده شده.وحضرت علی(ع)فرمودند:بدترین وناپسندترین گفتارهای درست،خودستایی است!)

 

۲۵-داوری( امام صادق(ع)فرمودند: داورپیشگان چهارنوعندکه سه دسته آنهادرآتشندوتنهایک دسته دربهشتند!۱-مردی که باعلم قضاوت به ظلم کنددرآتش خواهدبود.۲-مردی که بانادانی به ظلم قضاوت کند،بازدرآتش خواهدبود۳-مردی که ندانسته به حق قضاوت کند،اونیزدرآتش خواهدبود.۴-مردی که دانسته به حق قضاوت کند،تنهااودربهشت خواهدبود.)

 

۲۶-دروغ

 

۲۷-دورویی-دوزبانی(دراحادیث آمده که چنین افراددرروزقیامت بادوزبان ازجنس آتش محشورمیشوند)

 

۲۸-درگوشی صحبت کردن(که خداونددرسوره مجادله آنراازکارهای شیطان مینامند!)

 

۲۹-سخن گفتن ومحبت کردن به نامحرم وشوخی بانامحرم!

 

۳۰-به خداقسم خوردن چه راست باشدچه دروغ!

 

۳۱-سلام های نابجا(حضرت علی (ع) فرمودند:شش گروه شایسته سلام کردن نیستند:یهودیان،نصرانیان،بازی کنندگان نردوشطرنج،شرابخواران،واهل نوازندگی،وفحش مادردهندگان ازروی مزاح واهل شعر!وسائل الشیعه۳/۱۱۹)

 

برگرفته ازکتاب:۱۹۰گناه زبان نوشته کریم فیض تبریزی

برای توضیحات بیشتربه کتاب مراجعه کنید!