عاقبت كسى كه حدیث پیامبررا مسخره كرد...
امام زین العابدین علیه السلام فرمود:
انسان نمى داند با مردم چه كند! اگر بعضى امور كه از پیامبر صلى الله علیه وآله شنیده ایم به آنان بگوییم ممكن است مورد تمسخر قرار دهند، از طرفى طاقت هم نداریم این حقایق را ناگفته بگذاریم!
ضمرة بن معبد گفت:
- شما آنچه شنیده اید بگویید!
فرمود:
- مى دانید وقتى دشمن خدا را در تابوت مى گذارند، و به گورستان مى برند، چه مى گوید؟
- خیر!
- به كسانى كه او را مى برند مى گوید:
آیا نمى شنوید؟ از دشمن خدا به شما شكایت دارم كه مرا فریب داد و به این روز سیاه انداخت و نجاتم نداد. من شكایت دارم از دوستانى كه با من دوستى كردند و مرا خوار نمودند و از اولادى كه حمایتشان كردم ولى مرا ذلیل كردند و از خانه اى كه ثروتم را در آبادى آن خرج كردم ولى سرانجام، دیگران آنجا ساكن شدند. به من رحم كنید! این قدر عجله نكنید!
ضمرة(باتمسخر) گفت:
- اگر بتواند به این خوبى صحبت كند ممكن است حتى حركت كند و روى شانه حاملین بنشیند!
امام علیه السلام فرمود:
- خدایا! اگر ضمرة سخنان پیغمبر صلى الله علیه وآله را مسخره مى كند از او انتقام بگیر!
ضمرة چهل روز زنده بود و بعد فوت كرد. غلام وى كه در كنار جنازه اش بود، پس از مراسم دفن محضر امام زین العابدین علیه السلام رسید و در كنار وى نشست. امام فرمود:
- از كجا مى آیى؟
عرض كرد:
- از دفن ضمرة. وقتى كه خاك بر او ریختند صدایش را شنیدم كه كاملا آن صدا را در زمان زندگى اش مى شناختم. مى گفت:
- واى بر تو ضمرة بن معبد! امروز هر دوستى كه داشتى خوارت كرد و عاقبت رهسپار جهنم شدى كه پناهگاه و خوابگاه ابدى توست.
امام زین العابدین فرمود:
- از خداوند عافیت مساءلت دارم، زیرا سزاى كسى كه حدیث پیغمبر صلى الله علیه وآله را مسخره كند، همین است.
بحارالانوارجلد۱